ஊழலின் மறுபெயர் இந்தியா....

                                                                         கடந்த நூற்றாண்டுகளில் மக்களாட்சி நாடுகளில் அரசியல்வாதிகளின் ஊழல் மிகப்பெரிய விஷயமாகி பல தேர்தல்களில் அப்படிப்பட்டவர்களைக் களைந்துவிட்டு நல்லவர்களை நேர்மையானவர்களை தேர்ந்தெடுப்பது வழக்கமாக இருந்தது. இந்தியாவில் மட்டும் ஆளும்கட்சி ஊழல்   அரசியல்வாதிகளைப் பற்றி எதிர்கட்சியினர் வாய்கிழியப் பேசிவிட்டு தாங்கள் ஆட்சிக்கு வந்ததும் இவர்களும் ஊழலில் ஈடுபடுகிறார்கள் எனும் நிலைமை உருவானது.
                                                                             கடந்த காலங்களில் ஆளும்கட்சி அரசியல்வாதிகளால் ஊழலில் ஈடுபட முடியாதபடி கட்டுக்கோப்பான நிர்வாகம் இருந்தது.நாளடைவில் பொறுப்பான அதிகாரிகளை இடமாறுதல் செய்து ஆளும்கட்சியினர் தங்களுக்கு வேண்டியவர்களைக் கொண்டு ஊழலில் ஈடுபடத்துவங்கினர். இந்த சூழ்நிலையில் எல்லா அரசியல் கட்சிகளும் இந்த ஊழல்களில் பாதிக்கப்பட்டன.
                                                                               நாம் ஒன்றை மட்டும் நன்றாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.அரசியல் கட்சிகள் இல்லாமல் நாடாளமன்ற மக்களாட்சி கிடையாது. அதனால்தான் வெளி நாடுகளில் ஒரு அரசியல் கட்சி தேர்தலில் வெற்றி பெற்ற பின்னர் அக்கட்சி உறுப்பினர்களை விட எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்களுக்கு அதிகமான வேலையும் முக்கியத்துவமும் ஏற்ப்படும். நம் நாட்டு அரசியல்வாதிகளுக்கு இது புரியவே புரியாது.          
                                                                               பாராளமன்றம் செனட் போன்ற மன்றங்களில் உள்ள எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் பலரும் அரசின் நடவடிக்கைகளை கவனமுடன் ஆராந்து விமர்சனங்களை பத்திரிகைகள் மூலம் வெளிப்படுத்துவார்கள்.இதனை ஆளும்கட்சி கவனமுடன் பரிசீலித்து நடவடிக்கைகள் எடுக்கவேண்டும். இதில் சரியாக செய்யவில்லை என்றால் அடுத்த தேர்தலில் தோல்வி உறுதி.என்கின்ற சூழ்நிலை ஐரோப்பாவின் பலநாடுகளிலும் உண்டு.
                                                                                  ஆனால் சென்ற சில ஆண்டுகளாக "உலகெங்கும் காணாத வகையில் பணம் எண்ணும் வஸ்த்து ஜனநாயகத்தை குழிதோண்டிப் புதைப்பதை இந்தியா மண்ணில் காண்பதாக " உலகின் பல அரசியல் விமர்சனர்களும் கூற ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். அதாவது பணம் இல்லாமல் தேர்தல்களில் யாராலும் வெற்றி பெற முடியாது என்ற சூழல் உருவாகி உள்ளது.அதிலும் பணம் செலவழித்து தேர்தலில் வென்ற பின்னர் அதை திரும்ப எடுக்க வேண்டும் என்ற சூழ்நிலை இந்தியாவில் உருவாகி உள்ளதாக அவர்கள் கூற தொடங்கி உள்ளனர்.
                                                                                      அதாவது மேலே கூறிய விஷயங்களின் அடிப்படையில் " பணம் படைத்தவர்களும் கிரிமினல் குற்றச்சாட்டுகளுக்கு உள்ளானவர்களும் தேர்ந்தெடுக்கப் படுவது நியாயம்தான் " என்று கட்சிகள் நினைக்கின்றன. அதை ஆமோதிக்கும் வகையில் மக்கள் தாங்கள் ஓட்டளிக்கும் போது வேட்பாளர்களிடம் பணத்தை எதிபார்க்கிறார்கள்.
                                                                                        எனவே ஊழல் நிறைந்த அரசியலமைப்பில் ஜனநாயகத்தைக் காப்பாற்ற முடியுமா என்பதும் பொதுத் தேர்தல்கள் தவறான அரசியல்வாதிகளைக் களைஎடுக்குமா என்பதும் விடை தெரியாத கேள்விகளாகி நம்மை பயமுறுத்துகின்றன.                              

இது துரோகமா ? - சிறுகதை

                                    அந்த அழகான மலை கிராமத்தில் ஒரே ஒரு டீக்கடை மட்டுமே உண்டு. மொத்தமாகச் சேர்த்து இருபது வீடுகளுக்குள் இருக்கலாம்.1990 களின் மத்தியில் நான் அங்கு சென்றதாக ஞாபகம். ஒரு அயல் நாட்டு மருந்துப் பொருட்கள் தயாரிக்கும் கம்பனிக்கு மொத்தமாக சில மூலிகைகள் ஏற்றுமதி செய்யும் ஆர்டரைப் பெற்றிருந்த போது அங்கு சென்றேன். அந்த ஊருக்கு ஒரே ஒரு பேருந்துதான் உண்டு அதுவும் ஒரு நாளைக்கு ஒரு முறை மட்டுமே வந்து செல்லும். நான் இறங்கியதும் என்னுடன் வந்த அந்த ஊரைச் சேர்ந்த  இரண்டு மூன்று நபர்கள் புதுசா இருக்கே என்பது போன்ற பார்வையுடன் பேருந்து நிறுத்தத்திலிருந்த அந்த டீக்கடையை நோக்கி சென்றனர்.நானும் பின் தொடர்ந்தேன். எங்கும் பசுமை படர்ந்த மரங்களும் மலைகளும் வியாபித்திருந்தது. நான் அந்த கடைக்குள் நுழைந்தேன். இதோ இங்கு டீ தயாரிக்கிறாரே முத்தையா கொஞ்சம் வயதானவர் இருந்தாலும் இளமையோடு இருக்கிறார்.
                                      எனக்கு போட்ட டீயை என்னிடம் கொடுத்துவிட்டு " ஐயா யாருங்க ? புதுசா இருக்கே !" என்று விசாரித்தார்.நான் ஒரு கம்பெனி ஆர்டர் விஷயமா மூலிகைகள் சேகரிக்க வந்திருக்கேன், இந்த கிராமத்த சேர்ந்த துருவனும் கண்ணையாவும் எனக்கு உதவறதா சொல்லிருக்காங்க,முதல்ல நான் மூலிகையோட மாதிரியை எடுத்துட்டு போய்டுவேன் அப்புறம் ஆளுங்க வருவாங்க " என்று என் வருகையின் அவசியத்தை அவரிடம் சொன்னேன்.
                                       " ஒ அப்படிங்களா! மணி இப்பவே அஞ்சுக்கு மேல ஆகுது இனி நாளைக்கு இதே நேரத்துக்குதான் டவுனுக்கு போக பஸ் வரும்.துருவன் வீடு இன்னும் வெகு தொலைவு காட்டுக்குள்ள போகணும் போக முடியுமா உங்களால ?" என்று கேட்க
                                       " ம் போய்த்தான ஆகணும் என்ன ஆகிடப் போகுது " என்று நான் பதிலளிக்க இந்த சம்பாஷணையைக் கேட்ட அந்த கிராமவாசிகள் மூவரும் ஆரம்பித்தார்கள்,
                                        " சார் காட்டு வழியில காட்டெருமை,சிறுத்தை மாதிரி மிருகங்க எல்லாம் இங்க நிறைய சுத்திகிட்டு இருக்கு, நீங்க எங்க கூடவே வரலாம் ஆனா ஏதாவது அசம்பாவிதம் நடந்தா எங்களுக்கு பழக்கப்பட்ட காடுங்கரதனால நாங்க சாமாளிச்சுக்குவோம் உங்களால முடியாது சார்."
                                        இதைக் கேட்ட முத்தியா தொடர்ந்தார்" ஆமா கருப்பா நீ சொல்றது சரிதான்! நீ ஒன்னு செய், இவரு இன்னிக்கு இங்கயே தங்கட்டும், நீங்க போய் துருவன்கிட்ட சொல்லுங்க, அவன் தேவையான மாதிரிகளோட இங்க வந்து சார பாக்கட்டும்.என்று சொல்லி என்னைப் பார்த்து என்ன சார் சரியா ?" ன்னு கேட்க, நான் சரி என்று ஆமோதித்தேன்.மூவரும் கிளம்பிவிட்டனர்.வானம் இருட்டத்தொடங்கியது.இனி அந்த கடைக்கு வாடிக்கையாளர்கள் யாரும் வரப்போவதில்லை என்ற நம்பிக்கையோடு கடையை அடைக்க ஆரம்பித்தார் முத்தையா,
                                          அழகான காடு அதில் ஒற்றையாய் ஒரு கடை, அங்கு செய்யாப் பட்டிருந்த பூ வேலைப்பாடுகளை கவனித்தேன்.ரொம்ப நேர்த்தியாக அழகு மிளிர செய்யப்பட்டிருந்தது.காட்டு மூங்கில்கள், பூக்கள், கொடிகள், கற்கள் போன்றவற்றினால் ஆன வேலைப்பாடுகள் என்னை ரசிக்க வைத்து ஆச்சர்யப் பட வைத்தது.
                                           ஆனால் இதையெல்லாம் ஒரு ஆண் செய்திருக்க வாய்ப்பில்லை.அப்படியானால் இங்கு ஒரு பெண் இருக்க வேண்டும்.யாராக இருக்கும்? என்ற நினைவில் நான் சூழ்ந்துகொள்ள
                                             " அம்மா வசந்தி இங்க வாம்மா,நம்ம வீட்டுக்கு ஒரு விருந்தாளி வந்திருக்காரு, அவர கொஞ்சம் கவனுச்சுக்கம்மா என்று சொல்லிவிட்டு என்னைப் பார்த்து " என் ஒரே மகா சார் " என்றார் பெருமை பொங்க,
                                              நாம் நினைத்தது போலவே இங்கு ஒரு பெண் இருக்கிறாள் என்ற நினைவில் இருக்கும்போது திரைச்சீலையை விலக்கிவிட்டு வெளிவந்து என்னைப்பார்த்து ஒரு வணக்கம் சொல்லி புன்னகைத்து கடையின் வாசல் பக்கம் விருட்டென பாய்ந்து சென்றாள். அவளுடைய அழகைக்கண்டு நான் மலைத்து போய்விட்டேன். கலப்படமில்லாத உண்மையான கலையான முகம் ஒப்பனை துளியும் இல்லாமல் இவ்வளவு தெளிவான முக அழகை நான் இதுவரை கண்டதே இல்லை.ஆச்சர்யத்துடன் " இது உங்க மகளா ?" என்று கேட்டேன்.
                                               " ஆமா சார் " என்று ஆத்ம திருப்தி தோன்ற விடையளித்தார் முத்தையா தொடர்ந்து ரொம்ப புத்திசாலி, ரொம்ப துடி, எப்பவும் துரு துருன்னு எதையாவது செய்துகிட்டே இருப்பா, அவளோட இறந்துபோன அம்மா மாதிரியே " என்று கூறிவிட்டு அவரது அன்றாட பணிகளில் ஆழ்ந்தார் முத்தையா.
                                               சிறிது நேரம் நான் அங்கிருக்கும் அழகிய வேலைப்பாடுகள் மிகுந்த பொருட்களின் அழகில் மயங்கி அதில் ஆழ்ந்து கொண்டிருந்தேன்.கடை மிகவும் நேர்த்தியாக தூசி துளியும் இல்லாமல் சுத்தமாக இருந்தது. சிறிது நேரத்தில் வசந்தி திரும்பி வந்துவிட்டாள்.தன்னுடைய அழகு என்னை வசீகரித்துவிட்டது என்பதை இரண்டாவது பார்வையிலேயே அறிந்து கொண்டாள் அந்த அழகி.தனது பெரிய கருமையான விழிகளை நாணத்துடன் தாழ்த்திக்கொண்டாள்.
                                                 " சார் போய் கை கால் முகம் அலம்பிட்டு வாங்க, நான் சாப்பிட தயார் பண்ணறேன்." என்று பல நாள் பழகியதுபோல பேசினாள்.மேலும் அவளிடம் பேச்சு கொடுத்தேன். அவளோ உலக விவகாரங்களில் பரிட்சயம் ஆனவள் போலவே ஒருவிதமான கூச்சமும் இன்றி எனக்கு பதில் அளித்துக் கொண்டிருந்தாள்.நான் குளித்துவிட்டு வந்ததும் தேநீருடன் இரவு உணவு தயாராக இருந்தது ரசித்து உண்டேன்.பின்பு முத்தையா சாராயத்தை எடுத்து அதை அமிர்தம் போல பாவித்து டம்ளரில் ஊற்றினார்.என்னை கொஞ்சம் சுவைத்து மட்டும் பார்க்கச்சொல்லி வற்ப்புறுத்த நான் அன்புடன் மறுத்தேன்.வசந்தி என்னைப் பார்த்து புன்முறுவலை அளித்தாள்.ஆனந்தமாய் ஏற்றுக் கொண்டேன்.பின்பு மூவரும் ஏதோ யுகக்கணக்கில் பழகியவர்கள் போல உரையாடலில் ஆழ்ந்தோம்.அன்றைய இரவு நிம்மதியான தூக்கத்தில் கழிந்தது.
                                     பொழுது புலர்ந்ததும் துருவனும் கண்ணையாவும் வந்து காட்டுக்குள் கூட்டிச் சென்றனர். எனது வேலைகளை முடித்து புறப்படும் நேரம் வந்தது. பஸ் புறப்படத்தயாராக இருந்தது என்றாலும் முத்தையாவையும் அவரது மகளையும் விட்டுப் பிரிய எனக்கு மனமில்லை முடிவில் அவர்களிடம் விடை பெற்றுக்கொண்டேன். முத்தையா நல்லபடியா போயிட்டு வாங்க என்று விடையளித்தார்.வசந்தி என்னை பஸ் வரை வழி அனுப்ப வந்தாள்.நிறுத்தத்திற்கு அருகில் உள்ள குத்துக்கல்லில் சாய்ந்து நின்றபடி மெதுவாக கையசைத்தாள்.
                                      நான் எனது பணிகளில் எவ்வளவோ ஊர்களுக்கு சென்றுருக்கின்றேன்.அங்கு நடைபெற்ற எவ்வளவோ விடையளிப்பைக் கணக்கிட முடியும்.ஆனால் அவற்றில் ஒன்றுகூட என் நினைவில் இவ்வளவு நீண்டகாலம் இதுபோல இன்பகரமானதாக பதிந்திருக்கவில்லை.வசந்தியும் முத்தையாவும் பழகிய ஓரிரு நாட்களிலேயே நெடுநாளைய சொந்தம் போல நீங்காது இடம் பெற்றுவிட்டனர்.
                                       பல வருடங்கள் கழிந்தன நிலைமைகள் என்னை மீதும் அதே பாதையில் அதே இடங்களுக்கு இட்டுச்சென்றன.முத்தையாவின் மகளை நினைவு கூர்ந்து அவளை மீண்டும் காணப்போகிறோம் என்ற எண்ணத்தால் மகிழ்ச்சி அடைந்தேன்.வயதான முத்தையாவுக்கு ஒருவேளை மிகவும் முடியாமல் போயிருக்கலாம் என்ற சிந்தனை மனதிற்குள் ஓடியது.இருவரில் ஒருவர் காலமாகி இருக்கலாம் என்ற சிந்தனையும் என் மனதில் தோன்றி மறைந்தது.கவலை நிறைந்த முன்னுணர்வுகளுடன் பஸ்ஸை விட்டு இறங்கினேன்.இப்போது எனக்கு வேளை இந்த ஊரில் இல்லை இங்கிருந்து வெகுதொலைவில்தான் இவ்வளவு தூரம் வந்துவிட்டு பார்க்காமல் போவதற்கு மனமில்லாமல் வந்தேன் சற்று நிதானமாக ஆவலுடன் கடையை நெருங்கி உள்ளே சென்றதும்.அறையில் பொருட்கள் பழைய நிலையிலேயே இருந்தன.ஆனால் மலர்களில் ஆன வேலைப்பாடுகள் இல்லாமல் இருந்தது.நாலாப்பக்கமும் இருந்த நிலைமை கவனிப்பின்மையை பறைசாற்றியது.
                                   அந்த பெஞ்சின் ஓரத்தில் தலைவைத்து கம்பளியால் போர்த்தி படுத்திருந்தார் முத்தையா.என் வரவு அவரை உசுப்பிவிட்டது.அவர் எழுந்து உட்கார்ந்தார். அதே முத்தையாதான் ஆனால் எவ்வளவு கிழடு தட்டிப் போய்விட்டார்.நான் டீ போட சொல்லியதும் டீயை தயாரிக்கையில் நான் அவரது நரை முடியையும் மழிக்காத கன்னங்களில் இருந்த சுருக்கங்களையும் கூன் விழுந்த தோள்களையும் நோக்கினேன். தள தளவென்று நன்றாக இருந்த ஆண்மகனை காலம் மூன்று நான்கு ஆண்டுகளுக்குள் குடு குடு கிளைமாக ஆக்கிவிட்டதை எண்ணி என்னால் மலைத்துப்போகாமல் இருக்கமுடியவில்லை என்னால்.பேச்சை ஆரம்பித்தேன் " ஐயா என்னை அடையாளம் தெரியுதா ? நாம ரொம்ப காலத்துக்கு முன்னால அறிமுகம் ஆனவர்கள் தெரியுமா?" என்று கேட்டேன்." இருக்கலாம் இங்க டேம் கட்றாங்க எவ்ளோவோ பேர் வராங்க போறாங்க, எப்படி ஞாபகம் வச்சுக்கறது ?" என்று உற்சாகமின்றி பதிலளித்தார்.
                                  " உங்க பொண்ணு வசந்தி சௌக்கியமா?" என்று கேட்டேன்.அது அந்த ஆண்டவனுக்குத்தான் வெளிச்சம் " என்றார். " ஒஹோ கல்யாணம் ஆகிடுச்சா? " என்று விசாரித்தேன்.அவர் நான் சொல்வதைக் காதில் வாங்காதவர் போல என்னிடம் வந்து டீயைக் கொடுத்துவிட்டு அவரது வேலையில் ஆழ்ந்தார்.ஆனால் ஏதோ ஒன்று நடந்திருக்க வேண்டுமென்று உணர்ந்து கொண்டேன்.ஆனால் என்ன நடந்தது என்று தெரிந்து கொள்ளத் தலைப்பட்டேன். முத்தையா வாயைத்திறக்க என்ன வழி என்று யோசிக்கும் போது சாராயம் என் நினைவிற்கு வந்தது. கொஞ்ச தூரத்தில் இருந்த சாராயக்கடையில் ஒரு பாட்டில் வாங்கிக்கொண்டு முத்தையாவிடம் கொடுத்தேன்.
                                     நான் நினைத்தது சரியாகப்போனது.முத்தையா அதை வேண்டாமென்று சொல்லவில்லை. சாராயம் முத்தையாவின் உட்சாகமின்மையை அகற்றி விட்டது என்பதை கவனித்தேன்.இப்போது முத்தையாவின் வாய்ப்பூட்டு கழண்டு கொண்டது.என்னை அடையாளம் கண்டு கொண்டுவிட்டார்.அவர் பேச ஆரம்பித்து வசந்தியைப் பற்றி அவர் கூறிய கதை என் உள்ளத்தை உருக்கி மிகவும் ஈர்த்துவிட்டது.
                                    ஒரு பகுதி சாராயம் காலியான பின் பெருமூச்சுடன் ஆரம்பித்தார்." ஹும் வசந்தி!....யாருக்குத்தான் வசந்தியைப் பிடிக்காது? எல்லோருமே அவளைப் பாராட்டுவாங்க. எல்லார்கிட்டயும் அன்பா பேசறதால ரொம்ப நேரம் இங்கயே இருந்து நிறைய வியாபாரம் செய்துட்டுப் போவாங்க.டேம் கட்ட ஆரம்பிச்சதிலிருந்து வந்த ஆபீசருங்க எல்லாரும் கூட அப்டிதான் இருந்தாங்க. அதிகாரிங்க எவ்ளோ கோபமா வந்தாலும் இங்க வந்தா அப்டியே மாறிடுவாங்க, சார் நம்புவீங்களோ இல்லையோ டேம் கட்ட வந்துட்டும் போயிட்டும் இருக்கற ஆபீசருங்க இந்த வழியில போகும்போது ஒரு கால்மணி நேரமாவது நின்னு பேசாம போகமாட்டாங்க.இந்த கடையே அவள் பொறுப்புல தான் இருந்தது.வீட்டையும் கடையையும் சுத்தம் பண்றதுலையும் சாப்பாடு செய்யறதுலயும் அவளுக்கு எப்படியோ நேரம் கிடைத்துவிடும். எனக்கு என் பொன்னைப் பார்க்கப்பார்க்க சந்தோசம் தாளாது.எவ்வளவு அதிகமா பாசம் வைத்திருந்தேனோ அதுக்கு அதிகமா அவமேல நான் நம்பிக்கை வைத்திருந்தேன்.எதுலயும் எந்த குறையும் இல்ல.நல்ல வரனா பார்த்து கல்யாணம் பண்ணி வைக்கனும்னு ரொம்ப ஆசைப் பட்டேன். என்ன செய்ய நடக்கறது நடந்தே தீரும் இல்லையா?" என்று சொல்லி இன்னும் விவரமாக வசந்தியைப் பற்றி கூற ஆரம்பித்தார் முத்தையா.
                                     நான்கு வருடங்களுக்கு முன்பு ஒருநாள் முத்தையா கடையில் மும்மரமாக வேலை செய்து கொண்டிருந்தார்.வசந்தி கடையின் பின்புறம் இருந்த வீடு போன்ற அறையில் இருந்தாள்.அப்போது கடையின் முன்பு வந்து நின்றது ஒரு ஜீப். அதிலிருந்து பேன்ட் சர்ட் இன் செய்து கொண்டு பட்டினத்திலிருந்து வந்தவன் போல அதிகாரி தோரணையில் கடைக்குள் வந்து டீ வேண்டும் என்று கேட்டான்.கூடவே ஜீப்பில் இரண்டு போலீஸ்காரர்கள் இருவரும் இருந்தனர்.பார்ப்பதற்கு மிகவும் இறுக்கமாக காணப்பட்டான்.டேம் கட்ட ஆரம்பித்ததிலிருந்து இந்த மாதிரிகாட்சிகளுக்கு பழக்கப்பட்ட வசந்தி,பின்னாலிருந்து ஓடி வந்து ஏதாவது சாப்பிட வேண்டுமா என்று கேட்டாள்.வசந்தியின் வருகை எப்போதும் போலவே பயனளித்தது.வசந்தியைப்பார்த்த அந்த அதிகாரியின் கோபம் பறந்து போயிற்று.கொஞ்சம் ஆசுவாசமாய் பெஞ்சில் உட்கார்ந்து ஏதாவது கொண்டுவருமாறு வேண்டினான்.விரைவிலேயே அவன் முத்தையாவிடமும் வசந்தியிடமும் சரளமாகப் பழகினான்.டேம் கட்டும் வேளையில் ஆட்கள் மும்மரமாக ஈடுபட்டுள்ளதாகவும்,இன்னும் ஓரிரு தினங்களில் இந்த ஊரில் தங்க வேண்டியது வரும் என்றும் கடைக்கு முன்ப தற்காலிக தங்குமிடம் அமைத்துக்கொள்ள அனுமதி அளிக்குமாறும் வேண்டினான்.முத்தையாவால் ஒன்றும் செய்ய இயலவில்லை.உள்ளே இருந்த போலீஸ்காரர்களைப் பார்த்து கொஞ்சம் பயந்துதான் போய்விட்டார்.சரி என்று சம்மதித்தார்.அந்த ஓரிரு தினங்களும் அவன் முத்தையாவாலும் வசந்தியாலும் நன்கு கவனிக்கப்பட்டான்.அதற்க்கு ஏற்றதுபோல அவனும் பணத்தை வாரி வழங்கினான்.அதிகாரி ஊருக்குச்செல்லும் நாளும் வந்தது.ஜீப்பும் வந்து விட்டது.முத்தையா அதிகாரி இருந்த இடத்திற்கு சென்றதுமே அவன் உணர்விழந்து படுத்திருப்பதைக் கண்டார்.அவனுக்கு உடம்பு சரியில்லையாம், பிரயாணம் செய்ய இயலாதாம், என்ன செய்வது? மறுநாள் காலை உடம்பு தேறாவிட்டால் டவுனிலிருந்து டாக்டரை வரவழைப்பது என்று தீர்மானமாயிற்று,
                                  மறுநாள் அதிகாரியின் நிலைமை இன்னும் மோசமாயிற்று,அவனுடைய ஆள் டாக்டரை அழைத்து வர டவுனுக்குச்சென்றான், வதந்தி அருகிலிருந்து அதிகாரியின் தேவைகளை கவனித்துக்கொண்டாள்.அத்தினியும் செய்து கொண்டே வழக்கமான வேலைகளைத் தொடர்ந்தாள்.அதிகாரியை விட்டு வசந்தி அகலவேயில்லை. மருத்துவரும் வந்தார் டவுனிலிருந்து. அவர்களுக்குள் ஆங்கிலத்தில் பேசிவிட்டு அவனுக்கு வேண்டியதெல்லாம் ஓய்வுதான் என்றும் இன்னும் ஓரிரு நாளில் வெளியே சென்று தன் அலுவல்களைத்தொடரலாம் என்றும் கூறினார்.டாக்டருக்கு கொஞ்சம் தாராளமாகவே பணம் வழங்கினான் அந்த அதிகாரி.இன்னும் ஒருநாள் கழிந்தது.அதிகாரியின் உடம்பு முற்றிலும் சொவ்க்கியமாகி விட்டது. அவன் அளவு கடந்த மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தான்.முத்தையாவிடமும் வசந்தியிடமும் இடைவிடாது பேசி அளவலாவிக்கொண்டிருந்தான்.கடைக்கு வருபவர்களோடு நன்றாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தான். வெள்ளை மனம் கொண்ட முத்தையாவிற்கு அந்த இனிய அதிகாரியை விட்டுப்பிரியவே மனமில்லை. அன்று வெள்ளிக்கிழமை.வசந்தி சற்று தொலைவிலிருக்கும் அம்மன் கோவிலுக்குச் செல்ல ஆயத்தமாகிகொண்டிருந்தால். அதிகாரியின் ஜீப்பும் வந்தது.சாப்பாட்டிற்கும் தங்கும் வசதிக்கும் முத்தையாவிற்கு கொஞ்சம் தாராளமாகவே பணம் அளித்து விடைபெற்றுக்கொண்டான்.வசந்தியிடமும் பிரிவு சொல்லிக்கொண்டவன் கிராமத்தின் மறு கோடியிலுள்ள அம்மன் கோவில் வரை அவளைத் தன் வண்டியில் ஏற்றிச்செல்வதாக கூறினான்.வசந்தி தயங்கி நின்றாள். ஆனால் அவள் தகப்பன் முத்தையா " எதற்க்காக பயப்படுகிறாய் வசந்தி? அவர் ஒன்றும் பேய் பூதம் கிடையாது உன்னைத் தின்று விடுவதற்கு, எரிப்போ அம்மன் கோவில் வரை " என்றார்.வசந்தி ஏறிப்போய் அதிகாரியின் பக்கத்தில் அமர்ந்தாள்.அதிகாரி உத்தரவிட்டதும் ஜீப் புளுதிக்காட்டில் மறைந்தது.
                                       வசந்தியை அந்த அதிகாரியுடன் போகும்படி அனுமதிக்க தன்னால் எப்படி முடிந்தது? இந்த குருட்டுத்தனம் தன்னிடம் எப்படி வந்தது? தன் புத்திக்கு எப்படி என்னதான் நேர்ந்தது? என்று பாவம் அந்த அப்பாவி முத்தையாவிற்கு புரியவில்லை. கவலை ஒரேயடியாய் ஆட்கொண்டு விடவே,அவரால் போருக்க முடியவில்லை.தானே அம்மன் கோவிலுக்குச் சென்றார்.அங்கிருந்த பூசாரியிடமும் அக்கம்பக்கத்திளிருப்பர்களிடமும் வசந்தி வந்தாளா? என்று விசாரித்தார்.எல்லோரும் வசந்தி இங்கு வரவேல்லை என்றார்கள்.குற்றுயிரும் குலை உயிருமாக வீடு திரும்பினார் முத்தையா.ஜீப்பும் திரும்பக்காணோம்.கடைசியில் இரவு வந்ததும் தனியாக ஜீப்பை ஒட்டிக்கொண்டு குடிமயக்கத்தில் வந்த டிரைவர் "வசந்தி டவுனுக்குப் போற பஸ்ஸில் அதிகாரியுடன் சென்றுவிட்டாள் " என்று கொள்வது போன்ற செய்தியைக் கொண்டுவந்தான்.முத்தையா தன் துர்ப்பாக்கியத்தை தாங்க முடியாதவராய் கட்டிலில் அக்கணமே விழுந்துவிட்டார். இப்போது எல்லா நிலைமைகளையும் எண்ணிப்பார்க்கையில், அதிகாரி அசொவ்க்கியமுற்றது வெறும் பாசாங்கே என்பதை முத்தையா ஊகித்துக்கொண்டார்.முத்தையாவுக்கு கடும் ஜுரம் வந்து விட்டது.முத்தையாவுக்கு வைத்தியம் பார்க்க டவுனுக்கு அதே வைத்தியனிடம் கூட்டிக் கொண்டு போனார்கள்.அந்த அதிகாரி முற்றிலும் ஆரோக்கியமாகவே இருந்ததாகவும் அவனுடைய தீய நோக்கங்களைத் தான் அப்போதே யூகித்துக் கொண்டதாகவும் அவனது செல்வமும் செல்வாக்கும் தன் வாயை அடைத்துவிட்டதாகவும் இப்போது அவன் உறுதியாகக் கூறினான்.அந்த டாக்டர் உள்ளதைச் சொன்னானோ அல்லது தன் துரதிர்ஷ்டத்தைக் கண்டு கேலி செய்தானோ தெரியவில்லை.ஆனால் தன்னிடம் சிகிச்சை பெறவந்த நோயாளிக்கு அவன் எவ்வித ஆறுதலையும் அளிக்கவில்லை.
                                       உடம்பு சரியானதும் தன் கடையைப் பூட்டிவிட்டு சேர்த்து வைத்த காசை எடுத்துக் கொண்டு தன் நோக்கம் பற்றி யாருக்கும் ஒரு வார்த்தை கூட சொல்லாமல், மகளைத் தேடி கால்நடையாகச் சென்றுவிட்டார்.டவுனிலிருக்கும் அந்த அதிகாரியின் துறை சம்பந்தமான அலுவலகத்திர்க்குச் சென்று அவன் ஊரைத் தெரிந்து கொண்டு விலாசம் வாங்கிக் கொண்டார்.கடவுள் துணை நின்றால், வழிதவறிய கன்றை மீண்டும் வீடு சேர்ப்பேன் என்று நினைத்துக் கொண்டார்.இந்த நினைப்புடன் அவர் நீண்ட தூரத்திலிருந்த நகரத்திற்கு வந்து விலாசத்தை தேடி அலைந்து அதிகாரியின் வீட்டு வாசலை அடைந்தார்.அங்கு வீட்டு முன் வேலை செய்துகொண்டிருந்த பணியாளிடம் ஒரு ஏழைக் கிழவன் முத்தையா வந்திருப்பதாக சொல்லுமாறு கேட்டுக் கொண்டார்.ஆனால் ஐயா உறங்குவதாகவும் பத்து மணிக்கு முன் அவர் யாரையும் பார்ப்பதில்லை என்றும் தெரிவித்தான்.முத்தையா வெளியே சுற்றிவிட்டு குறித்த நேரத்தில் திரும்பி வந்தார்.இப்பது அதிகாரியே முத்தையாவை எதிர் கொண்டான்." உனக்கு என்ன வேண்டும் ஐயா என்று கேட்டான்.முத்தையாவின் உள்ளத்தில் உணர்ச்சிகள் கொந்தளித்துப் பொங்கின,கண்களில் நீர் மங்கின," ஐயா தயவு செய்து என் பொண்ணு எனக்கு வேணும் அவள அனுப்பிடுங்க.நீங்க எல்லாம் பெரிய மனுசங்க, இந்த ஏழையோட பொண்ணு உங்களுக்கு வேண்டாம்.இந்த கிழவனுக்கு அவளைத்தவிர வேற துணை இல்ல. யாராவது பையன எங்க சாதிசனத்துல பார்த்து கல்யாணம் முடுச்சுட்டு அவ ஆதரவுல நான் காலத்த தள்ளலான்னு இருந்தேன்.இப்போ இப்படி பணிட்டீங்களே?" என்று குரல் தழுதழுத படியே கூறினார் முத்தையா.அதிகாரி அவரை சட்டென மேலும் கீழும் பார்த்தவன். முகம் குப்பென்று சிவக்க முத்தையா கையைப் பற்றி தனது வீட்டுக்கு ஒதுக்குப் புறமாய் இருந்த அறைக்கு இழுத்துச் சென்று கதவைச் சாத்தி உட்புறம் தாளிட்டான். " இத பாருங்க முத்தையா நடந்ததை மாற்ற முடியாது.உண்மைதான் நான் உங்களுக்கு துரோகம் பண்ணிட்டேன். அதுக்காக உங்ககிட்ட மன்னிப்பு கேட்டுக்கறேன்.ஆனால் வசந்தியைக் கைவிட்டுடுவ்ன்னு மட்டும் நினைக்காதீங்க. அவள் உங்க கிட்ட இருப்பதை விட இங்க இருந்தா ரொம்ப சந்தோசமா இருப்பான்னு சத்தியமா சொல்வேன். உனக்கு அவள் எதுக்கு வேணும் இனி? அவள் என்னைத்தான் காதலிக்கறாள். தன்னோட பழைய நிலைமையை அவள் மறந்தே போய்விட்டாள். அந்த மாதிரி வாழும் பழக்கமே அவளுக்கு இப்ப இல்ல. தயவு செய்து என்ன தொந்திரவு பண்ணாத வெளிய போய்டுங்க," என்று கூறி விட்டு முத்தையாவின் சட்டை பையில் எதையோ திணித்துவிட்டு கதவுத் தாழ்ப்பாளைத் திறந்தான். எப்படி என்று கூடத் தெரியாமல் தெருவுக்கு வந்து சேர்ந்தார் முத்தையா.
                                   நெடு நேரம் அசையாமல் நின்று கொண்டிருந்த பின்பு அவர் தனது சட்டைப்பையில் ஏதோ காகிதக் கற்றை இருப்பதை உணர்ந்தார்.அதை வெளியிலேடுத்தவர் அது நூறு ரூபாய் நாடுகள் பல கொண்ட கட்டு என்பதை உணர்ந்தார். மீண்டும் அவர் விழிகளில் நீர் பெருக்கெடுத்தது, இது ஆத்திரக் கண்ணீர்.நோட்டுக்களை கசக்கி சுருட்டி தரையில் எறிந்து தன் ரப்பர் செருப்பால் தேய்த்துவிட்டு அப்பால் நகர்ந்தார்... சில வினாடிகள் கடந்தபின் நின்று யோசித்துவிட்டு திரும்பி நடந்தார் அந்த நோட்டுக்களைத் தேடிய பொழுது நல்ல உடை உடுத்திய வாலிபன் ஒருவன் அதை எடுத்துக் கொண்டு வீதியில் பாய்ந்தான், முத்தையா அவனை விரட்டச் செல்லவில்லை. தனது ஊருக்கே திரும்பச் செல்வதென தீர்மானித்தார்.இருந்தாலும் போவதற்கு முன் வசந்தியை ஒரு தரம் பார்த்துவிட்டுச் செல்வதென விரும்பினார். ஆகவே இரவை தெரு ஓரங்களில் கழித்துவிட்டு அடுத்த நாள் அதிகாரியின் வீட்டிற்க்குச் சென்றார். ஆனால் வேலைக் காரன் அவரை வெளியே தள்ளி கதவை படீரென சாத்தி வைத்தான். மெதுவாக தள்ளாடியபடியே வெளியே வந்தார் முத்தையா. அங்கிருந்த இன்னொரு வேலைக்காரன் முத்தையாவிடம் வந்து " ஐயா உங்கள பார்த்தா பாவமா  இருக்கு நீங்க அந்த பொண்ணோட அப்பான்னு எனக்குத் தெரியும் அந்த பொண்ணு இங்க இல்லங்க அதோ அந்த வீட்டுல இருக்கு, இப்போ எங்க ஐயாவும் அங்கதான் இருக்காரு அங்க போய் முடிஞ்சா உங்க பொண்ண பாருங்க உங்க நிலைமை எனக்குத்தெரியும் ஐயா " என்று  கொஞ்ச தூரம் தள்ளி இருந்த வீட்டைக் காட்டி சொல்ல முத்தையா கண்ணீருடன் நன்றி சொல்லி நகர்ந்தார்.
                                 கதவு பூட்டியிருந்தது அழைப்புமணியை அடித்துவிட்டு காத்திருந்தார். உள்ளிருந்து ஒரு பணிப்பெண் வந்து கதவைத் திறந்தாள். அந்த அதிகாரி இங்குதான் வசிக்கிறாரா என்று கேட்டு விட்டு பதிலுக்கு காத்திராமல் உள்ளே நுழைந்தார் முத்தையா.பணிப்பெண் தடுப்பதைக் கூட பொருட்படுத்தாமல் முத்தையா செல்வதைப் பார்த்து அப்பெண் " ஐயா உங்களைப் பார்க்க யாரோ வராங்க என்று கத்தினாள். அதற்குள் முத்தையா இரண்டு அறைகளைக் கடந்து உள்ளே இருத்த அறைக்கு சென்றுவிட்டார்.அரை வாயில் வரை சென்றவர் அப்படியே நிலைத்து நின்றுவிட்டார்.முதலிரண்டு அறைகளும் இருட்டாய்க் கிடக்க மூன்றாவது அறையில் மட்டும் வெளிச்சம் வந்தது.அங்கு மிக அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்த அறையில் அந்த அதிகாரி சிந்தனையில் ஆழ்ந்தவனாக வீற்றிருந்தான். வசந்தி மிக மிக நாகரீகமாக உடை அணிந்து, அவனது நாற்காலியின் கைப்பிடியின் மீது உட்கார்ந்து வைர மோதிரங்கள் ஜொலித்த விரல்களினால் அதிகாரியின் தலைமுடியை கொதியவண்ணம் அவனை கண்களில் காதல் ததும்ப நோக்கிக் கொண்டிருந்தாள். பாவம் முத்தையா தன் மகள் இவ்வளவு அழகாக இதற்குமுன் அவருக்கு ஒருபோதும் தோன்றியதே இல்லை. தன் சுய நினைவு இன்றியே அவளை வியந்து பார்த்தார் முத்தையா. " யாரது ? " தலையை உயர்த்தாமலே கேட்டாள் வசந்தி. முத்தையா வாயே திறக்கவில்லை.விடை கிடைக்காதபடியால் வசந்தி நிமிர்ந்து பார்த்தாள்.... ஐஓஒ என அலறிக்கொண்டு தரை விரிப்பின் மீது விழுந்துவிட்டாள். அதில் கலவரமுற்ற அதிகாரி வசந்தியை தூக்குவதற்காக பாய்ந்தவன், கழட்டு முத்தையா நிர்ப்பது கண்ணில் படவே வசந்தியை விட்டுவிட்டு கோபத்தால் முகம் சிவக்க பற்களை கடித்துக் கொண்டு " யோவ் உனக்கு என்னைய வேணும் எதுக்கு எங்க பின்னாடியே நாய் மாதிரி சுத்துற, என் உயிரை வாங்கவே வந்திருக்கியா? போய்த்தொலை கிழட்டு நாயே ! "என்று சீரியபையே தன் வலிமையான கையினால் முத்ஹ்டையாவின் சட்டை காலரை பிடித்து வெளியே தள்ளினான் அந்த அதிகாரி.      
                                   முத்தையா தன் வீட்டிற்கு திரும்பினார்.எல்லோரும் அதிகாரியின் மேல் வழக்கு போடும்படி ஆலோசனை கூறினார்கள் ஆனால் முத்தையா தீர யோசித்து விட்டு தன் மகள் தனக்கு சாதகமாக இல்லை என்றும் இதை அப்படியே விட்டுவிடுமாறு இருக்கிறேன் என்றும் கூறினார்.பின் முத்தையா தமது வேலைகளைத் தொடர்ந்தார்.என்று நடந்ததை கூறிய முத்தையா தொடர்ந்தார் " ஆயிற்று அநேகமாக மூன்று வருடம் நான் வசந்தி இல்லாமலே அவளிடமிருந்து ஒரு தகவலும் இல்லாமலேயே வாழ்ந்து வருகிறேன்.உயிரோடுதான் இருக்கிறாளா ?  இல்லையா என்பதை ஆண்டவன்தான் அறிவான். எதுவும் நடக்கக் கூடும், வாலிப முறுக்கில் panam இருக்கும் மமதையில் கொண்டுபோய் குடும்பம் நடத்திக் கொண்டு இருந்துவிட்டு தெருவில் விட்டுவிடும் முதல் பெண் வசந்தி இல்லை கடைசிப் பெண்ணும் அவள் இல்லை. இன்றைக்கு பட்டும் வைரமுமாக பகட்டிவிட்டு நாளைக்கு வீதியில் பொறுக்கித்திரியும் இவளைப் போல மூடப்பென்கள் ஊரில் எத்தனையோ பேர் இருக்கிறார்கள். வசந்தியும் இந்த நிலைக்குத்தான் ஆளாவாள் என்பதை அறியும்போது சில சமயம் அவள் புதை குழியில் சேர்ந்துவிட்டால் நல்லாருக்குமே என்ற எண்ணம் தன்னை அறியாமல் உண்டாகிவிடுகிறது " என்று கூறி முடித்தார் முத்தையா.
                                      என் நண்பரான முத்தையா சொன்ன கதை இதுதான். நடு நடுவே கண்ணீர் கதையை இடை  முறித்துவிடும் அவர் கதை சொல்கையில் குடித்த சாராயம் இந்த கண்ணீருக்கு ஓரளவிற்கு காரணம் என்றாலும் அது என் மனதை வெகுவாக உருக்கி விட்டது. விடை பெற்றுச் சென்ற பின்பும் நெடு நேரம் வரை முத்தையாவை மறக்க முடியவில்லை. வசந்தியைப் பற்றி ரொம்ப நேரம் சிந்தித்தேன்.
                                       சமீபத்தில் அந்த ஊரின் வழியே செல்வதற்கு வாய்ப்பு கிடைத்தது. என் நண்பர் முத்தையாவை நினைவு கூர்ந்தேன்.அவர் நீண்டகாலம் ஆட்சி செலுத்திய கடை இப்போது இன்னொரு உறவினரின் பொறுப்பில் உள்ளதாக அறிந்தேன். முத்தையா உயிரோடு இருக்கிறாரா? என்ற கேள்விக்கு திருப்திகரமான பதில் அளிப்பவர் யாருமில்லை. இருந்தாலம் ஏதோ ஒரு உந்துதலின் காரணமாக அந்த ஊருக்குச் செல்லலாம் என முடிவெடுத்து ஐநூறு ருபாய் வாடகைக்கு காரை அமர்த்திக் கொண்டு அந்த ஊருக்குச் சென்றேன்.
                                        இதோ சற்று முன்பு அந்த கிராமத்தை அடைந்து அந்த கடையின் முன் வண்டியை நிறுத்தினேன், சத்தம் கேட்டு ஒரு பெண்மணி கடையின் வாயிலில் வந்து நின்றாள். முத்தையா இறந்து ஒரு வருடம் ஆகிறது என்றும், இப்போத் உஅந்த வீட்டை உறவினர்களாகிய எங்களுக்கு வந்தது என்றும் கூறினாள் அந்தப் பெண். இப்போது எனது இந்த வீணாய்ப் போன பயணத்தைப் பற்றியும், ஐநூறு ரூபாய் வெட்டிச் செலவைப் பற்றியும் வருத்தப் பட ஆரம்பித்தேன். " அவரது மரணம் எப்படி நடந்தது அம்மா என்று கேட்டதற்கு , " ரொம்ப அதிகமாக குடினால் என்று பதில் வந்தது. அவரது உடலை அடக்கம் செய்த இடம் எங்குள்ளது என்று கேட்டேன். ஊருக்கு வெளியே உள்ளது என்றாள். எனக்கு அந்த இடத்தை காட்ட முடியுமா என்று கேட்டுக் கொண்டேன்.உடனே அந்தப் பெண் ஒரு போடிப்பையனை வரச்சொல்லி அந்த இடத்தை காட்டுமாறு கூறினாள் அந்த பெண்.
                                  கந்தை துணியினை அணிந்த ஒல்லியான அந்த சிறுவன் ஓடி வந்து என்னை அந்த அகிராமத்தின் கோடிக்கு இட்டுச் சென்றான்.நான் அந்த சிறுவனிடம் பேச்சுக் கொடுத்தேன் " அந்த முத்தையாவை உனக்கு தெரியுமா தம்பி?"
                                  " இம் தெரியாமல் எப்படி ? அவர் எனக்கு கடலை மிட்டாய் கொடுப்பார். பாவம் இப்போ அவர் இல்லை அதனால எனக்கு கடலை மிட்டாய் கொடுக்க யாருமே இல்லை "
                                   " யாராவது அவரைப் பற்றி விசாரிப்பாகளா?'
                                   " ம் இப்போ அதிகாரிக கொஞ்சம் பேர்தான் வராங்க, கொஞ்சம் பேர் போல கேட்பாங்க, போன மூணு மாசம் முன்னால ஒரு அம்மா வந்தாங்க ரொம்ப பணக்காரங்க போல, ரெண்டு குழந்தைகள் ஒரு வேலைக்காரி எல்லாம் கூட்டிட்டு கார்ல வந்து இறங்கினாங்க, தாத்தா காலமாகிட்டார்னு தெரிஞ்சதும் ஒ ன்னு அல ஆரம்பிச்சுட்டாங்க, அழுதுகிட்டே எல்லாரையும் விட்டுட்டு அவங்க மட்டும் தனியா வந்து இந்த சமாதியில் வந்து படுத்து கிட்டு ரொம்ப நேரம் அழுதுகிட்டே இருந்தாங்க.போகும்போது எனக்கு நூறு ரூபா கொடுத்துட்டு போனாங்க ரொம்ப நல்ல அம்மா அவங்க "
                                     நான் முத்தையாவின் சமாதியில் இப்போது கண்ணீர் விட்டேன். ஆம் இது உண்மையான கண்ணீர் அஞ்சலி.நானும் அந்த சிறுவனுக்கு நூறு ருபாய் கொடுத்தேன். இப்போது நான் இந்த பயணத்தையோ அதற்க்குச் செலவான ஐநூறு ருபாய் பணத்தையோ பற்றி துளி கூட வருத்தப்படவில்லை.....
                                                 ( முற்றும் )

ஒரு அழகிய தமிழ் மகளின் டைரிக்குறிப்பில்.....- 2

நண்பர்களே! 

                            மீண்டும் அதே டைரி, பக்கங்களைப் புரட்ட புரட்ட சுவாரசியமாக கவிதைகள் கொட்டிக் கிடக்கின்றன.அந்தப் பெண்ணின் வாழ்க்கைப் பயணம் அனைத்தும் அதில் எழுதி இல்லை செதுக்கி வைத்திருகிறது. இதோ அதிலிருந்து மற்றொன்று.....  

என்னவனே !

உன்னோடு நான் வாழ்ந்த அந்த நாட்கள் 

என் வாழ்க்கைச் சரித்திரத்தில் ஒரு பொற்காலம் !

நீ உதிர்த்த புன்னகையும் வருடிய ஸ்பரிசமும் 
கலைந்து சென்ற மேகங்களாய் என் மனதில் !

நானும் இருந்தேன் சலனமில்லாத குளமாய் 

அதில் புயலாய் புகுந்தாய் நீ !

அமைதியின் வலி புயலில் தெரிவதில்லைதான்

எனது இந்த தனிமையின் வலி உனக்கும் தெரிவதில்லைதான் !

பூஜைக்குச் செல்லும் பூவுக்குத் தெரியாது

நாமும்  ஒருநாள் சருகாவோம் என்று !

காதலில் ஊடல் சகஜம்தான் 

கவிஞனும் புலவனும் சொன்னதுதான் !

என்றும் நமக்கு புரிதல் ஒரு பொருட்டாக இருந்ததில்லை 

அன்று மட்டும் உனக்கு என்னவென்று தெரியவில்லை !


ஊடலின் பின் கூடலாம் என்று விளையாட்டாக ஆரம்பித்தேன்
அந்த விஷயத்தை, வினை வரும் என்பது தெரியாமல் !


நீ சிரித்தாய் நானும் சிரித்தேன்
பின் மௌனமானாய் நான் உறைந்து போனேன் !


காட்டுத் தீ கொழுந்துவிட்டெரிய 
ஒரு தீப்பொறியின் உரசல் போதும் !


நீ எப்போதும் என்னிடம் பேசாமலிருக்க 
குற்றமென்ன செய்தேன் நான் ?
உன்னைக் காதலித்ததைத் தவிர !


உனக்குத் தெரியாது இந்த கேள்விக்கு பதில் 
என் மரணம் அதற்க்கு விடை சொல்லும் ! 


இப்போதும் அதே அன்புடன் 
அழகிய தமிழ்மகள்.


                                      இந்த கவிதை எழுதியபின் அப்பெண் இறந்துவிட்டாளா என்பது கடவுளுக்குத்தான் வெளிச்சம். ஆனால் இதற்குப் பிறகும் அதில் கவிதைகள் நிறைய உள்ளது.    
                                                                   

ஒரு அழகிய தமிழ் மகளின் டைரிக்குறிப்பில்.....

பொதுவாக அடுத்தவர்களின் டைரியைப் படிப்பது நாகரீகம் இல்லை என்றாலும் பழைய பேப்பர்காரனின் பையில் இருந்த டைரியை படித்ததில் தவறில்லை என்றே நினைக்கிறேன். அந்த வகையில் எனக்கு ஒரு பெண்ணின் டைரியை படிக்கும் பாக்யம், இல்லை வாய்ப்பு கிட்டியது சுவாரசியமாக ஏதும் இல்லை என்றாலும் அதிலிருந்த ஒரு கவிதை நன்றாக இருந்ததால் அது உங்கள் பார்வைக்கு......


என்னவனே !
உன் பெயரை உச்சரிக்கிறேன்
என்னுள் ஏற்ப்படும் மாற்றத்தை உணர,
எல்லா உறவுகளுக்கும் எல்லை வரையறுக்கும் என்னால்,
உனது உறவுக்கு எல்லையிட தெரியவில்லை, முடியவில்லை,
இருவரின் எண்ணங்களைப் பார்க்கிறேன்
இதுதான் விட்டகுறை தொட்டகுறையோ,
எனக்கு ஓர் தணியாத ஆசை
என் கண்களுக்குள் உன்னை சிறை வைக்க,
பார்த்து பழகியது சில மாதங்கள் என்றாலும்
வாழ்ந்து முடிந்த பல வருடங்கள் கண்முன்னே,
உனது வெற்றிக்கு பின்னால்
நானிருக்க ஆசையில்லை
உனது வெற்றியாகவே நானிருக்க ஆசை,
உனக்கு தெரியுமா ? நான் ஒரு சுயநலவாதி!
என்னைத் தவிர உன்னை யாரும் நேசிக்க கூடாது என்பதில்,
இது தப்பில்லை அன்பை இப்படியும் காட்டலாம்
என்ற எனது கருத்தின்படி,  
உன் நினைவுகளை மட்டுமே நெஞ்சில் சுமந்த என்னை
உன்னையும் சுமக்க அனுமதிப்பாயா?
உனக்குத் தெரியும் எனக்கு
கவிதை எழுத தெரியாது என்று
இதை உனக்காக முயற்ச்சித்தேன்
எனக்கு தெரியவில்லை இது கவிதையா?.....

அன்புடன்.,
அழகிய தமிழ்மகள்.

                                          

நாடும் நாட்டு மக்களும் நாசமாய் போகட்டும் .....

                                         நம் நாடு சுதந்திரம் அடைந்து அறுபது ஆண்டுகளைக் கடந்துவிட்ட நிலையில், இன்றும் மக்கள் அடிமைகளாக வாழ்ந்துவரும் அவலநிலை உள்ளது.ஒரு வித்தியாசம் அன்று ஆங்கிலேயர்களிடம், இன்று நம் நாட்டவரிடம்.நினைத்துப் பாருங்கள் நாட்டின் இன்றைய சூழலை, வாக்கு வங்கி அரசியல் நடத்தும் ஆட்சியாளர்கள் நம் நாட்டிற்கே சாபக்கேடு.இதற்க்கு ஒரு உதாரணம் அப்சல் குரு என்ற கொடிய தீவிரவாதி நம் நாட்டின் இதயமான பாராளமன்றத்தில் தாக்குதல் நடந்ததில் தொடர்புடையவன் இவனை விசாரித்து குற்றம் நிரூபனமானத்தில் 2006 அக்டோபர் 2 அன்று தூக்கில் போட உத்தரவிட்டது சுப்ரீம் கோர்ட். ஆனால் இன்றுவரையில் தண்டனை நிறைவேற்றப்படவில்லை.இது மற்றவர்களுக்கு இந்தியாதானே என்ற அலட்சியத்தி ஏற்ப்படுத்த வழிவகுக்கும்.இந்த நிலையில், அப்சல் குரு சார்பில், அவரது மனைவி சமர்ப்பித்த கருணை மனு மீது குறிப்பிடப்பட்டுள்ள விவரங்களை தெரிவிக்கக் கோரி தகவல் பெறும் உரிமை சட்டத்தின் கீழ் ஒருவர் மனு தாக்கல் செய்தார்.
இதற்கு பதில் அளித்துள்ள , உள்துறை அமைச்சகம், நாட்டின் இறையாண்மை மற்றும் பாதுகாப்பை கருத்தில் கொண்டு, அப்சல் குருவின் கருணை மனு மீது குறிப்பிடப்பட்டுள்ள தகவல்களை தெரிவிக்க முடி யாது என மறுப்பு தெரிவித்துவிட்டது.வாக்கு வங்கிதான் நாட்டின் இறையாண்மையா?
                                            அடுத்து இந்த தமிழக அரசை எடுத்துக் கொண்டால், சொல்லவே வேண்டாம் மதானிக்கு கட்டிய கருணை பற்றி அனைவரும் அறிந்த விஷயம்.இங்கு என்ன நடக்கிறது வெறும் கையில் முழம் போடும் வேலை நடக்கிறது. அரிசிதான் ஒரு ரூபாய்தான் ஆனால் அது சில ஏழை மக்களுக்கு மட்டும்தான். பலருக்கு கோழிகளுக்கு தீவனமாகவும், பல ஹோட்டல் முதலாளிகளுக்கு லாபம் கூட்டும் பொருளாகவும், பல அரிசி வியாபாரிகளுக்கு மறுபடி பாலீஷ் செய்து விற்று மட்டும் அல்லாமல் அண்டை மாநிலங்களுக்கு கடத்தி கொண்டு சேர்த்து கேவல காசு ஈட்டும் பொருளாகவும் உள்ளதே! தமிழக முதல்வர் அவர்களின் மனம் அமெரிக்க வானிலையைப் போல மாறிக்கொண்டே உள்ளது. நல்ல குடும்பத்தலைவர்.அதுவும் இரண்டு குடும்பத்திற்கு தலைவர்.கிடக்கிறது எல்லாம் கிடக்கட்டும்...... என்று ஆரம்பிக்கும் பழமொழி போல சட்டசபை கட்டிடம் கட்டினார். அதுவும் முழுமையாக இல்லாமல் போலி துவக்க விழா நடத்தி அவருக்கு அவரே பாராட்டுவிழா  நடத்தினார்.தமிழக வரலாற்றில் இதுவரை இல்லாதபடியாக தமிழ் நாட்டில் ஆட்களே கிடைக்காதபடியால் வடக்கிலிருந்து மக்களைக் கூட்டிவந்து அதை கட்டி முடித்து அவர்களுக்கு பிரியாணி விருந்து குடும்பத்தோடு போட்டு அதற்க்கு ஒரு ஐ ஏ எஸ்  ரேங்க்கில் உள்ள அதிகாரி டப்பாங்குத்து ஆட்டம் ஆடி மகிழ்வித்து, கடவுளே! தமிழ் நாட்டிற்கு எப்போது விமோசனம் ? அவனவன் மின்சாரம் இல்லாமல் தொழில் நடத்த முடியாமல் திண்டாடிக்கொண்டு இருக்கிறான். இந்த வேளையில் இந்த காட்சிகளை எப்படி சகித்துக் கொள்வது?
                                     அது மட்டுமில்லாமல் இன்னொரு கேலிக்கூத்து என்னவென்றால், ஒரு மொழிக்காக மாநாடு நடத்தினார்கள் அத்துனையும் அரசின் பணத்தில்  நடத்தினார்களே, சரி அதனால் அந்த மொழி அடைந்த பயன் என்ன? அம்மொழி பேசும் மக்கள் அடைந்த பயன் என்ன? யாராவது சொல்லமுடியுமா ? ஒரு கட்சியை சார்ந்த வட்ட மாவட்ட ஒன்றிய வார்டு போன்ற தலைகளுக்கு மட்டும்தான் லாபம். அதுவும் ஐந்து நாட்கள் தேவையில்லாமல் விடுமுறை விட்டு மாநாடு தேவையா? நல்ல நாளிலேயே அரசு அலுவலர்கள் வேலை அற்ப்புதமாக பார்ப்பவர்கள் இந்த ஐந்து நாட்களில் சொல்லவா வேண்டும் ?
                                       இந்த நிலை எப்போது மாறும் ? தெரியாது. ஆனால் இது ஒரு   மிகப்பெரிய அரசியல் மாற்றத்திற்கான அறிகுறி என்பது மட்டும் புரிகிறது. பிரெஞ்சுப் புரட்சியைப் போல இந்தியாவிலும் ஏதேனும் நிகழாதா ? என்று மனம் மாற்றத்தை விரும்புகிறது. என்று தணியும் எந்த சுதந்திர தாகம்? என்று இப்போது வேண்டுமானால் பாடலாம். ஆனால் மக்கள் மாற வேண்டும். அது இல்லாதவரை இந்த அரசியல் பிழைத்தவர்களும் அதில் பிழைப்பவர்களும் இதைவிட மோசமாக போகும் வாய்ப்புகள் அதிகம். இந்த நிலை நீடித்தால் இந்த நாடும் நாட்டு மக்களும் நாசமாய் போகட்டும் .....              

இவங்கள உங்களுக்கும் பிடிக்குமா?

                                  இதுவரை நிறைய திரைப்படங்களை பார்த்துக் குவித்திருப்போம் அதில் சிறந்தவை என்று சில படங்களே இருக்கும். திரைப்படங்கள் வெறும் பொழுதுபோக்கு அம்சம் மட்டுமல்ல அவை கலாசாரத்தின் பிரதிபலிப்பும் கூட, என்னதான் படம் எடுத்தாலும் அதில் வெற்றி என்பது நடிப்பவர்களைப் பொறுத்துதான் அமையும் அந்தவகையில் இதில் நான் பார்த்த திரைப்படங்களில் எனக்குப் பிடித்த நடிகர்களை கொடுத்துள்ளேன். இவங்கள உங்களுக்கும் பிடிக்குமா?

1 . முதல்ல நம்ம டைட்டானிக் ஹூரோயின இவங்களப் பதித்தான் எல்லாருக்கும் தெரியுமே ! 

Birth Name 

 Kate Elizabeth Winslet

Nickname

English Rose
Corset Kate  





Birth
5 October 1975, Reading, Berkshire, England, UK.
 இவர் நடித்ததில் பிடித்தது :

1 . JUDE (1996)   
2 .  IRIS (2001)
3 . THE READER (2008)


2 . அடுத்து பெனிலோப் கிறுஸ் ( கொஞ்சம் பொறுமை ப்ளீஸ் ஆங்கிலப்பெயரை அப்படியே தமிழ் படுத்தினால் இப்படித்தான் வருது )

Birth Name

Penélope Cruz Sánchez 
 Nickname
Madonna of Madrid
Pe  
Birth
                                                        28 April 1974, Madrid, Spain 
இவர் நடித்ததில் பிடித்தது :
1 . NON TI MUOVERE (2004)  ( ஸ்பானிஷ் )
2 . BANDIDAS (2006)
3 . SAHARA (2005)  




3 . அடுத்து ஷான் கேன்னேரி இவர் ஜேம்ஸ் பாண்டாக நடித்த படங்களிலும் மற்ற படங்களிலும் நல்ல பெயர் பெற்றார்.

Birth Name

Thomas Sean Connery

Nickname

Big Tam (as a teenager)
Date of Birth
25 August 1930, Edinburgh, Scotland, UK
இவர் நடித்ததில் பிடித்தது :
1 . GOLDFINGER (1964)
2 . THE FIRST GREAT TRAIN ROBBERY (1979) உண்மையில் சஸ்பென்ஸ் பிரியர்கள் பார்க்கவேண்டிய திரைப்படம் ஒவ்வொரு காட்சியின் முடிவிலும் உங்கள் நகக்கண் கடிபட வைக்கும். 



4 . இது சல்மா ஹேக் மிகச்சிறந்த மெக்ஸிக்கன் நாட்டு நடிகை அற்புதமான ஸ்பானிஷ் படங்களிலும் நடித்துள்ளார்.

 

Birth Name

Salma Valgarma Hayek-Jimenez

 Birth

2 September 1966, Coatzacoalcos, Veracruz, Mexico 
 இவர் நடித்ததில் பிடித்தது :
1 . FRIDA (2002)  ( இந்த படத்திற்காக 2003  ம் ஆண்டின் சிறந்த நடிகைக்கான அக்காடமி அவார்ட் ( ஆஸ்கார் ) விருது கிடைத்தது.)
2 . BANDIDAS (2006) 



4 . அடுத்து ரிச்சர்ட் கேரே .நம்ம ஊரு ஷில்பா ஷெட்டி கூட மேடைல நெருக்கமா இருந்ததற்கு நம் நாட்டு கல்ச்சர் காவலர்களால் செம பல்பு  வாங்கியவர்.

Birth Name

Richard Tiffany Gere 

Birth

31 August 1949, Philadelphia, Pennsylvania, USA 

இவர் நடித்ததில் பிடித்தது :

1 . PRETTY WOMEN (1990) 
2 . FIRST KNIGHT (1995) 









5 . நேக்ஸ்ட் நம்ம உலக நாயகன் கமல்ஹாசன். 

Birth
7 November 1954, Paramakudi, Tamil Nadu, India 

Nickname

Universal Hero 
 இவர் நடித்ததில் பிடித்தது :
1 . குறிப்பிட்ட ஒன்றிரண்டு படங்களைத் தவிர மற்றைய எல்லா படங்களுமே.








6 . அடுத்து edwige fenech என்ற இத்தாலிய நடிகை. 

Birth Name

Edwige Sfenek 

Birth

24 December 1948, Bône, Constantine, France [now Annaba, Algeria]






 7 . இது நம்ம ஊரு ராணி முகர்ஜி,

Birth
21 March 1978, Calcutta, West Bengal, India

Trade Mark
Husky voice
Queen of Bollywood 

இவர் நடித்ததில் பிடித்தது :
1 . PAHELI (2005) 
2 . HEY RAM (2000)




8 . இவரை உங்கள் குழந்தைகளுக்கு நன்றாக தெரியும். ரோவன் அட்கின்சன். இந்த ரப்பர் வாய்க்காரர் திரையில் வந்தாலே சிரிப்பில் வயிறு புண்ணாகிவிடும்.

 

Birth Name

Rowan Sebastian Atkinson

 Birth 

6 January 1955, Consett, County Durham, England, UK

இவர் நடித்ததில் பிடித்தது :
1 . "Mr. Bean" (1990)            
                                                      2 . Johnny English (2003)                             


9. அடுத்து Gloria Guida. இத்தாலியின் மிக அற்ப்புதமான நடிகை. அழகு என்றால் இவர்தான் என்று நான் அடித்தே சொல்வேன். இத்தாலியன் காமெடி படங்களில் இவரது பங்களிப்பு மிக அற்ப்புதமானது.

Birth
19 November 1955, Merano, Bolzano, Trentino-Alto Adige, Italy.

Trivia

Miss Teenage Italy 1974 .









 

 

இசை மேடையில் இன்ப வேளையில்...., - 1

நண்பர்களே!

                           இன்றைய தமிழ் சினிமாவில் இசை அமைப்பது என்பது மிக கொடுமையான விஷயமாக இருந்தாலும் அவ்வப்போது சில விதிவிலக்குகளும் இருக்கின்றன. அந்தவகையில் சுப்ரமணியபுரம் படத்தில் வரும் கண்கள் இரண்டால் என்ற பாடல் எனக்கு மிகவும் பிடித்தபாடல்கள் வரிசையில் சேர்ந்துவிட்டது. அதிலும் அந்த பெண்குரல் இதயத்தை உருகவைக்கும் என்பதே உண்மை, அந்தக்குரல் யாரென்று நீண்ட தேடலுக்கு பின்னர் கண்டுபிடித்தேன். அந்த இனிய குரலுக்கு சொந்தம் தீபா மிரியம் என்ற பாடகி. ஆஹா என்ன ஒரு குரல் வளம், இதே பெண்மணி இதற்க்கு முன்பு வெயில் என்ற படத்தில் உருகுதே என்ற பாடலையும் பாடியுள்ளார். ஆனால் இந்தப் பாடலில் உள்ள  மனோவசியம் அதில் இல்லை. இசை அமைப்பாளர் ஜெம்ஸ்வசந்தனுக்கு நன்றி!
                           ஒரு ஜனவரி மாத காலை வேளையில் தயவு செய்து உங்கள் சுற்றுப்புறத்தை நிசப்தமாக்கிவிட்டு மனதை ஒரு நிலைப்படுத்தி கண்களை மூடி B G M இல்லாத கீழே உள்ள இந்த பாடலை கேட்டுப்பாருங்கள். இந்த கந்தர்வ குரலின்
மனோவசியத்தை நீங்களும் உணர்வீர்கள் நிச்சயமாக!
">

இன்னொன்று,

                                            இன்றைய சூழலில் இந்திய அரசு செய்த ஒரு உருப்படியான காரியம் என்னவென்றால், ஒரு இசை மேதைக்கு, இசை ஞானிக்கு, ராக தேவனுக்கு பத்ம  விருதினைக் கொடுத்ததுதான், இந்த விருதுகள் எல்லாம் அவரது திறமைக்கும் இசைப் பணிக்கும் ஈடாகாது என்றாலும் இது அவருக்கு காலம் தாழ்த்தியே வழங்கப்படுகிறது என்பதே உண்மை. இந்த விருதுகள் பாராட்டுக்கள் போன்றவற்றில் நான் மிகுந்த மதிப்பும் நம்பிக்கையும் வைத்திருந்தேன். ஆனால் நடிகர் விஜய் போன்றோருக்கு எல்லாம் டாக்டர் பட்டம் கொடுத்தவுடன், விருதுகள் மீது எனக்கிருந்த நம்பிக்கை தகர்ந்து தரை மட்டம் ஆனது. அந்தவகையில் ஒரு திறமையாளரை கௌரவிக்க அவரை அவரது போக்கிலேயே விட்டுவிடலாம் இல்லையா?      

இனிய புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள் - 2010

அனைவருக்கும் எனது இனிய புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள், இனி வரும் தினங்களில்  உலக மக்கள் அனைவரும் எல்லா நலன்களும் பெற்று பிணி நீங்கி இனிதான சமாதானத்துடன் சாத்வீகமாய் வாழ இறை அருளை வேண்டுவோம்.

சொர்கமே என்றாலும்.....

                                                       இன்று சண்டே அதனால சும்மா இருக்காம நல்ல புள்ளயா ஊர்சுத்த கிளம்பினேன், அதான் நாம இயற்கை விரும்பி ஆச்சே அதனால ஏரிக்கரை பக்கம் போனேன் அங்க கிளிக்கினது. பாருங்க இதுதான் எங்க ஊரு.

                                          1  .அந்தி வரும் நேரம்.....

2 . கீழ் பவானி வாய்க்கால், பாத்தா சும்மா சைலண்டா இருக்கேனு நினைக்காதாதீங்க ஒரு இருபது அடிக்கு மேல ஆழம் இருக்கும்.

 

3 . மழை பெய்திருந்தது 

 

4 . அட, ஒரு விளம்பரம்......

 

5 . ஏரிக்கரையில் உள்ள காமாட்சியம்மன் கோவில்  . 

6 . சின்ன அண்ணன் பெரிய அண்ணன் கோவில்.

இன்னும் வரும்........  

தமிழ் சினிமாவின் சாபக்கேடு - விஜய்

                                  ஒரு மாநிலத்தினுடைய தலைஎழுத்தை நிர்ணயிக்கின்ற ஒரு சக்தி வாய்ந்த துறையைப் பற்றி எழுதுவது ஒன்றும் வெட்டிவேலை இல்லை என்றே நினைக்கின்றேன். அத்தகைய சிறப்பு வாய்ந்த துறை இன்று வரம்புகளை மீறிய, நடைமுறை யதார்த்தத்தை சிறிதும் கண்டுகொள்ளாத ஒரு ஊடகமாகவே தற்போது ஆகிவிட்டது.  எம் ஜி ராமச்சந்திரன், மு கருணாநிதி, ஜெ ஜெயலலிதா போன்றோரின் அபரிதமான வெற்றிக்கு காரணமான தமிழ் சினிமா சில அப்பட்டமான எதார்த்த மீறல்களையும் கொண்டுள்ளது என்பது நிதர்சனமான உண்மை. அன்றைய காலகட்டத்தில் தொழில்நுட்பம் அவ்வளவாக வளராத காலத்தில் சினிமாவின் தாக்கம் ஸ்பஷ்டமாக இருந்தது என்னவோ உண்மைதான். ஆனால் இன்று இருக்கின்ற தொழில் நுட்பத்தில் தாக்கம் அனைத்தும் தவிடுபொடி ஆகியிருக்கவேண்டும்.
                                   ஆனால் இன்றைய தமிழ் சினிமாவின் முன்னணி ஹீரோ விஜய் அவர்களின் படங்களுக்கு வரும் வரவேற்பைப் பார்க்கும்போது தாக்கம் இன்னும் திண்ணமாக உள்ளது என்றே தோணுகிறது. அன்றைய தமிழ் சினிமாவில் முன்னணி ஹீரோக்களாக இருந்த எம் ஜி ராமச்சந்திரன்,சிவாஜி கணேசன் போன்றோர் தங்கள் படங்களில் சமுதாய நல்லிணக்க கருத்துக்களையும், சுய ஒழுக்கத்தையும் போதித்தனர். மக்களும் அவற்றைப் பார்த்து குறிப்பாக எம் ஜி ராமச்சந்திரன் அவர்கள் தான் நடித்த ஒரு படத்தில் கூட புகை பிடிப்பது போலவோ மது அருந்துவது போலவோ காட்சிகளை  அமைக்கவில்லை என்பது ஊரறிந்த விஷயம். ஆனால் இன்று அப்படி உள்ளதா சரக்கடிப்பது என்ற விஷயத்தை ஏதோ திரிகால சந்தியாவதனம் செய்வது போல ஒரு சடங்காகவே ஆக்கிவிட்டனர் இன்றைய தமிழ் சினிமாவின் சிற்பிகள். இன்று வரும் ஒரு படத்திலாவது இந்த வார்த்தை இல்லாமல் உள்ளதா?
                                    இதற்கும் விஜய்க்கும் என்ன சம்பந்தம் என்றால் இந்த கேடுகெட்ட படங்களுக்கெல்லாம் மூலம் திருவாளர் விஜய் அவர்களின் படங்களே! நீங்கள் கேட்கலாம் ஏன் மற்ற படங்கள் இல்லையா என்று, அதாவது முன்பு எம் ஜி ஆர் நடித்ததைப் போன்று தானும் சொந்தவாழ்வில் கடைபிடித்து வாழ்ந்தவர்கள் பலர். ஏனென்றால் ஒரு பெரிய இமேஜை கொண்டிருக்கிற ஹீரோக்கள் தமிழ் சினிமாவை மூச்சாக, வாழ்வில் ஓர் அங்கமாக எண்ணும் பல ரசிகர்களையும் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் செய்தால் இவர்களும் செய்வார்கள். அன்று எம் ஜி ஆர் ஏழைகளுக்கு உதவினார் பலரும் உதவினார்கள். இன்று விஜய் சரக்கடிக்கிறார் பலரும் சரக்கடிக்கிரர்கள். அதற்க்கு ஏற்றது போல இன்று அரசு சரக்காட்சி நடத்துகிறது சரி அதை விடுங்கள். திருவாளர் விஜய் அவர்களின் மற்றுமொரு சகிக்க முடியாத வசனம் என்னவென்றால் " நா கண் அசைச்சா போதும் என் பின்னாடி ஆயிரம் பொண்ணுங்க வருவாங்க " என்பது, இதை கைதட்டி அராவரித்து புளகாங்கிதம் அடைகிறது இன்றைய இளைஞர் பட்டாளம், இவர்களின் சொந்த சகோதரிகளும் அந்த ஆயிரம் பெண்களில் அடக்கம் என்பது தெரிந்தும்.இந்த வெட்கக் கேட்டில் அஜித், சிலம்பரசன், இன்னும் பல நடிகர்களும் அடக்கம்.
                                           அது சரி நான் தெரியாமல்தான் கேட்கிறேன் இவருக்கு ரவுடி வேஷத்தை விட்டு வேறு எந்த வேஷமும் கிடைக்காதா? இவரின் ஆரம்ப கால படங்கள் முதல் இன்றுவரை வித்தியாசமாக ஏதும் செய்தது கிடையாது. இந்த லட்சணத்தில் இவருக்கு போட்டி வேறு. அஜித் ரசிகர்களும் இவரின் பதாகைகளும் மோதிக்கொள்கின்றன  இதைவிட கேவலம் தமிழ் நாட்டிற்கு வேறு ஏதும் வேண்டுமா? இன்னொரு விஷயம் காதல். அடடா இவர் காதலுக்கு செய்கின்ற தியாகம் இருக்கின்றதே அந்த 'ஷாஜகான் மும்தாஜ் ' லைலா மஜ்னு ' இவர்களை எல்லாம் தூக்கி சாப்பிட்டுவிடும். இவரின் உயிரைக் குடுத்தாவது இந்த காதல் *யிரை காப்பாற்றி விடுவார். அழகி, சொல்லமறந்த கதை, ஆடோகிராப், பசங்க, பூ, மல்லி,கஸ்தூரிமான்,இந்தியன், ரோஜா, நாயகன் போன்ற மிகச்சிறந்த உலக திரைப்படங்களுக்கு சவால் விடும் படங்களின் வருகையின் மத்தியில் விஜய்யின் படங்கள் தமிழ் சினிமாவிற்கு ஒரு திருஷ்டிப்பொட்டு.    
              

சிந்திக்க வைக்கும் விளம்பரம்....?

எப்பவுமே நம்ம இந்தியர்களின் மூளை அபாரமாக சிந்திக்கும் சக்தி உடையது என்பதை நாம் அறிவோம் ஆனால் அது சில நேரங்களிலே இப்படியும் சிந்தித்து உலக அளவில் நம்மை நகைப்புக்குள்ளாக்கிவிடும்  ஆற்றல் பெற்றது. எங்கிருந்துதான் இப்படி யோசனை வருதோ தெரியல! ரூம் போட்டு யோசிப்பாங்களோ?  

நெஞ்சு பொருக்குதில்லையே !

                                     நேற்றைய செய்தித்த்தாளில் ஒரு செய்தி, இலங்கைத் தமிழர்களுக்கு இரட்டைக் குடியுரிமை வழங்குவதைப் பற்றி, அவர்களுக்கு இரட்டைக் குடியுரிமை வேண்டுமாம், சொல்வது நமது மானமிகு தமிழக அரசியல்வாதிகள்.அடப்பாவிகளா ? ஏற்கனவே மைனாரிடிகள் என்று கூறிக் கொண்டு குறிப்பிட்ட சில மதத்தினர்கள் கொஞ்சம் இடஒதுக்கீட்டை பிடுங்கிக் கொள்கிறார்கள்.தாழ்த்தப்பட்டோர் என்று சொல்லி சிலர் பிடுங்குகிறார்கள். இன்னும் எவ்வளவோ பேர் என்னென்ன பெயரில் பிடுங்கிக்கொண்டுள்ளர்கள் என்று தெரியவில்லை இதில் இவர்களுக்கு வேறு பங்கு போட்டுக் கொடுத்துவிட்டு பெருமை தேடிக்கொள்ளப் பார்க்கிறார்கள். எந்த நாட்டில் நடக்கும் இந்த அக்கிரமம். கேட்டால் நமது ரத்தம் நமது இனம் உயிரைக் கொடுப்பேன் .....ரைக் கொடுப்பேன் என்று கதை வசனம் வேறு.
                                           சரி நமது இனம்தான், மொழிதான், ஆனால் நாடு வேறு ஆயிற்றே, என்று தமிழ் நாட்டைவிட்டு அங்கே சென்று வசித்தார்களோ அன்றிலிருந்து அது அவர்களுடைய நாடு. அவர்களுடைய உள்நாட்டுப் பிரச்சினை காரணமாக இங்கு வந்தார்கள் எனில் அவர்கள் அகதிகள் அதாவது நம் நாட்டு விருந்தினர்கள்.அகதிகளாக வாருங்கள் விருந்தினர்களாக இருங்கள் வேண்டாம் என்று சொல்லவில்லை, இபோதுதான் அங்கு எல்லாம் முடிந்துவிட்டதே திரும்பிச் செல்லலாம் அல்லவா? முதலில் குடியுரிமை கேட்பார்கள் பின்பு இடஒதுக்கீடு,தனித் தொகுதி என்று லிஸ்ட் நீளும். அத்தனையும் செய்துவிட்டு அம்போ என்று இருக்கத்தானே வழிவகை செய்கிறார்கள். அரசியல் செய்யும் அன்பர்கள் முதலில் தமிழக தமிழர்களின் வாழ்க்கையை பாருங்கள் பிறகு இலங்கைத் தமிழர்களின் நிலையைப் பார்க்கலாம். அவனவன் அன்றாட மளிகைப் பொருட்களே கிடைக்காமல் விலைவாசி ஏற்றத்தால் திண்டாடுகின்றான். இந்த லட்சணத்தில் அவர்களுக்கு குடியுரிமை ஒரு கேடா?.                                               எங்கள் ஊருக்குப் பக்கத்தில் ஒரு அகதிகள் முகம் உள்ளது. அங்கு உள்ள அகதிகள் சிலர் சாலை மறியல் செய்து எங்களுக்கு ஓட்டுனர் உரிமம் வழங்கி அரசுப் பேருந்துகளில் ஓட்டுனராக பணியிலமர்த்தப்பட வேண்டும் என்று போராடினார்களாம். தற்போது நம்மில் எத்தனை பேர் அப்பணியினைப் பெற போராடிக் கொண்டுள்ளனர் என்று நாடறியும். ஏற்கனவே காவிரியில் தண்ணீர் வாங்கித் தருகிறேன் என்று சிலையைத் திறந்து வைத்து மக்களை இனா வானா ஆக்கியது போதாதா? தன் சொந்த வீட்டில் வாய்க்கரிசி போட்டுவிட்டு, விருந்தாளிகளுக்கு உலை வைப்பது என்ன நியாயம். ஒரு தீவிரவாத இயக்கத்திற்கு வக்காலத்து வாங்கும் அரசியல் புண்ணியவான்களே ! முதலில் உங்கள் சொந்த வீட்டுப் பிரச்சினைக்கு தீர்வளியுங்கள் பின்பு அடுத்தவன் வீட்டைப் பார்க்கலாம்.
                                  ( விடியோவிற்கான சுட்டி இங்கே பெண்கள் மற்றும் பலகீன மனம் உள்ளோர் பார்ப்பதைத் தவிர்க்கவும் ) இதைச் சொன்னால் அங்கு நடக்கும் அக்கிரமங்களை விடியோவாக்கிக்  காட்டுகிறார்கள். சரி அந்த விடியோவில் இருப்பது தமிழர்கள்தானா? அவர்கள் இலங்கை ரானுவத்தினர்தானா? அப்படியே இருந்தாலும் மறைவாக செய்யாமல் கேமராவை ஓடவிட்டு சுடுவார்களா? இந்தக் கேள்விகளுக்கு விடை அளிக்க முடியுமா உங்களால். போதுமய்யா தமிழ் தமிழ் என்று வாய்கிழியப் பேசிவிட்டு தன் வீட்டுப் பிள்ளைகளை டெல்லியில் ஹிந்தி பயில வைத்து நாடாளச் செய்து, தமிழ் நாட்டைப் பங்கு போட வைத்து, பதவி ஒதுக்கி பாங்கு செய்தது. இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால் அன்று கறை இல்லாத கர்ம வீரரையே குறை சொன்னபோதும் பார்த்துக்கொண்டிருந்த தமிழக மக்கள் இன்று வரை அறிவிலிகளாக பாமரர்களாகவே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். ஒரு தீவிரவாத இயக்கத்திற்கு ஆதரவு அளித்ததலிருந்து நாம் காந்தி பிறந்த மண்ணில்தான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோமா? என்று சந்தேகமாக உள்ளது. தமிழ் வீரம் என்பது அப்பாவி மக்களை கேடயமாகப் பயன்படுத்தி போராடுவதுதானா?
                                    இலங்கைத் தமிழர்கள் ஒன்றைக் கவனிக்க வேண்டும். உங்கள் சொந்த மண்ணில் வாழ்வதுதான் உங்களுக்குப் பெருமை, அங்கு அனைத்து உரிமைகளையும்  பாரபட்சமில்லாமல் பெறுவதுதான் உண்மையான வெற்றி. அதை விடுத்து இங்கே இருக்கும் அரசியல் தொழில் நடத்துபவர்களின் பேச்சைக் கேட்டீர்களானால்  ஏமாந்துதான் போவீர்கள். இன்று உங்கள் வாழ்க்கையை வைத்து பிழைப்பு நடத்துபவர்கள் நாளைக்கே உங்களைத் தூக்கி எறிந்துவிடுவார்கள் ஜாக்கிரதை! இதைக் கூறுவதால் நான் இலங்கைத் தமிழர்களுக்கு எதிரானவன் அல்ல. எனது கோபமனைத்தும் தமிழ்நாட்டு அரசியல் ஜாம்பவான்களின் மீதுதான்.தமிழர்களுக்கு ஆதரவாகப் பேசி பிழைப்பு நடத்தி லாபம் சம்பாதிக்கும் அவர்கள் சொந்த மண்ணிற்காக ஒன்றுமே செய்தது இல்லை. எங்கும் எப்போதும் லஞ்சம் லஞ்சம் லஞ்சம். யாருக்கும் தகுதிக் கேற்ற வேலை கிடைப்பதில்லை. அதில் ஊழல் இதில் ஊழல், வெட்டு குத்து கொலை, வன்முறை. முதலில் அனைவரும் இந்தியர்கள் பின்புதான்  தமிழர்கள் என்ற எண்ணமே இல்லை. அவர்கள் இலங்கைத் தமிழர்களுக்குக் காட்டும் பொய்யான அக்கறையை கொஞ்சம் தமிழகத்தின் மீது காட்டியிருந்தால் நல்லாயிருக்கும்.
                                              சரி இவர்கள் சொல்வது போல இரட்டைக் குடியுரிமை வழங்கிவிட்டோம் பின்பு இலங்கை அரசு இந்தியக் குடியுரிமை பெற்றவர்களின் இலங்கைக் குடியுரிமையை ரத்து செய்கிறோம் என்று சொன்னால் அகதிகளின் நிலை என்ன ? என்னதான் இருந்தாலும் தமது சொந்த மண்ணில் இருப்பதுபோல் வருமா?

டிஸ்கி :         இன்றைய சூழலில் இதைப் பற்றி துணிந்து எழுதிவிட்டேன். தவறுகள் இருப்பின் பின்னூட்டத்தில் சுட்டிக்காட்டவும். இது என் கருத்து மட்டுமே. என் நிலை தெளிவு பெற்றபின் கருத்துகள் மாறலாம்.                                 

மனித சஞ்சாரம் - 2

அன்பு நண்பர்களே!
                      இன்று நகரத்தில் வாழும் மக்கள் அனைவருக்கும் அமைதி என்பதே இல்லாமல் போய்விட்டது. அந்த வகையில் என்னை கொடுத்து வைத்த கழுதை என்றே சொல்லவேண்டும். நான் பிறந்ததிலிருந்தே கோபிச்செட்டிபாளையம் அருகில் உள்ள கிராமத்தில் வசித்து வருகிறேன். நடுவில் சில காலம் ஊட்டி கோயம்புத்தூர் சென்னை என்று ஜாகை மாறினாலும் பிடித்தது என்னவோ கிராமம்தான்.
                       சிறிய வயதில் காடு கரை தோட்டம் தொறவு என நான் சுற்றாத இடமே இல்லை. அப்போதே எனக்கு மனித சஞ்சாரம் இல்லாத இடங்களை மிகவும் பிடிக்கும். அந்த வகையில் நானும் இன்னும் இரண்டு நண்பர்களும் ஒரு ஞாயிற்றுக் கிழமை வெளியே செல்ல முடிவெடுத்தோம். ஊருக்கு வெளியே கீழ் பவானி வாய்க்கால் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. அதனையும் தாண்டி சென்றுகொண்டிருந்தோம். நாங்கள் செல்ல நினைத்த இடத்தின் பெயர் "அல மேடு". ஏன் அல மேடு என பெயர் வந்தது என அப்போது தெரியவில்லை. அந்த இடத்தைப் பார்த்தீர்களானால் ஒரு சிறிய மலை போலான மேட்டுப் பகுதி அது ஒரு எழெட்டு குன்றுகளாய் அலை போல நீண்டிருக்கும். ஒரு வேளை  "அலை மேடு" என்பதுதான் மருவி அலமேடு ஆனதோ என்னவோ தெரியவில்லை..
                          எங்கள் ஊரிலிருந்து இரண்டு மூன்று ஊர்களைத் தாண்டி பல தோட்டங்களைத் தாண்டி செல்ல வேண்டும். அந்த இடத்திற்குச் செல்ல இன்றும் பஸ் வசதி கிடையாது. முக்கியச் சாலையிலிருந்து ஏழெட்டுக் கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. நாங்கள் நடந்தே செல்வோம் பேசிக்கொண்டே ஏதாவது சருகம் பழம், கள்ளிப் பழம், மாங்காய் என அங்கங்கு கிடைக்கும் பழங்களையெல்லாம் தின்று கொண்டே செல்வோம். அங்கு ஒரு இயற்கையாய் அமைந்த என்றைக்கும் வற்றாத சுனை உள்ளது. அதன் அருகிலேயே வன பத்ர காளியம்மன் எழுந்தருளி அருள் பாலித்து வனத்தை காத்து வருகிறாள். சற்று முன்னேறினால் மிகப் பெரிய பாறைகள் கொண்ட அக்குன்று நம் கவனத்தை ஈர்க்கும். அங்கு விஷத் தேள்களின் அபாயம் அதிகம் என்று சொன்னார்கள் என்று ஒரு பெரிய கல்லை உருட்டினேன். உண்மையிலேயே அபாயம்தான் கல்லுக்குள் இருந்து பல அளவுகளில் தேள்கள் குதிததோடின.
                        இரண்டு மூன்று வீடுகளே அந்த மேட்டின் அடிவாரத்தில் இருந்தது. அங்கு சென்றோம் அவர்கள் பனை மரம் ஏறும் தொழிலாளர்கள் கனிவுடன் உபசரித்து தெளுவு என்று சொல்லப்படும் பதநீர் அளித்தார்கள் வெயிலுக்கு இதமாய் இருந்தது. அவர்கள் இன்னொரு அபாயத்தையும் கூறினார்கள் மாலை, இரவு நேரங்களில் வங்கு நரிகள் வருமாம், ( வங்கு என்பது குகை ( கேவ் ) வடிவிலான சிறிய குழி ) அவற்றை சமாளிக்கவே வேட்டை நாய்களை வளர்த்து வருவதாக கூறினார்கள். சற்று மிரட்சியுடன் நன்றி சொல்லி வெளியேறினோம்.
                          இங்கு வன பத்ர காளியம்மன் கோவில் பற்றி முதலில் சொன்னேன் அல்லவா?. அங்கு ஆண்டிற்கு ஒரு முறை திருவிழா நடத்தப்படும். அப்போது பெருவாரியான உள்ளூர் மக்கள் அங்கு சென்று வழிபட்டு வருவார்கள். அங்கு நடைபெறும் அன்னதானம் மக்களை பெரிதும் கவர்ந்தது ஆகும். கிடாய் வெட்டி கறிக் குழம்புடன் சாப்பாடு காலையிலிருந்து மாலை வரை அனைவருக்கும் உண்டு. அதுவும் சற்று வித்தியாசமாய், அதாவது சாப்பிடுவதற்கு தரையில் குழி பறித்து அதில் சேம்பை இலை எனப்படும் ஒரு வகை இலையை வைத்து அதில்தான் சாப்பாடு பரிமாறுவார்கள்.
                            இப்போதும் இங்கு திருவிழா தவிர்த்து மனித சஞ்சாரம் அற்ற நாட்களில்  செல்ல ஆசை உண்டு . அதற்க்கு நேரம் இல்லை அப்படியே இருந்தாலும் துணைக்கு வர யாரும் முன்வருவதில்லை  அப்படியே வந்தாலும் சின்ன வயதில் சென்றால் தப்பாய் எடுத்துக்கொள்ளாத இச்சமூகம் இப்போது அந்த மாதிரியான  ஆள்அரவமற்ற இடத்திற்கு சென்றால் ஏதோ தவறான செயலைச் செய்யப் போவது போல சந்தேகக்கனைகளைத் தொடுக்கும். ஆசைகள் இருந்தாலும் மனதில் வைத்துக் கொண்டு இருக்கவேண்டியதுதான்.                                   
                    

இதுவும் நடந்தது.

                             புறநகர்ப் பகுதிகளில் எங்கு நோக்கினும் பசுமை, ஆல் இந்தியா ரேடியோவின் மாநிலச் செய்தியறிக்கை,.... டி டி பைவ் இல் வெள்ளிக் கிழமைகளில் ஒளியும் ஒலியும்,ஞாயிற்றுக் கிழமைகளில் மாலைத் திரைப்படம், வயலும் வாழ்வும்,திரை மாலை,ஊமைச் செய்தி, மாநில மொழித்திரைப்படம்,..... பஜாஜ் ஸ்கூட்டர், சேர சோழ பாண்டிய பல்லவ அண்ணா ஜீவா போக்குவரத்துக் கழகங்கள்,..... விறகடுப்பு,கோபர் காஸ்,... ட்ரங்க் கால், டெலி கிராம், மாட்டுவண்டி, பூப்பறிக்கும் திருவிழா, ஒலி நாடா, வி சி ஆர் கேசட், டென்ட் கொட்டாய், இவையெல்லாம் இருந்த தமிழ் நாட்டில்தான் நாம் வாழ்ந்தோம் தெரியுமா? இப்போதுள்ள இளைய தலைமுறையினர்க்கு இவையெல்லாம் என்னவென்று புரியுமா?                

தண்டோரா

டும் ! டும் !! டும் !!! இதனால் சகலமானவர்களுக்கும் தெரிவித்துக் கொள்வது என்னவென்றால்,இதுவரை தி சைலன்ட் தண்டர் என்ற தலைப்பின் கீழ் இயங்கிவந்த எனது தளம் இன்று முதல் விசித்ரமித்ரன் என்ற தலைப்பில் மலரும், அது சமயம் ஆங்காங்கே ஆன்லைனில் பொட்டி தட்டும் பெரிய சாமிகள் வந்து பாத்து படிச்சு பொழுத போக்குங்க முடுஞ்சா யோசிங்க சாமியோவ்.......... டும் ! டும் !! டும் !!!  

டிஸ்கி :     விசித்திர = வித்யாசமான
                   மித்திரன் = நண்பன்

இதுவும் நடந்துகொண்டிருக்கிறது

நன்றி : சந்தையில் லோகியம் விற்பவர் மற்றும் மாண்புமிகு.துணை முதல்வர் அவர்கள்.
                                    அன்பார்ந்த வாக்காளப் பெருங்குடி மக்களே! கழக ஆட்சியிலே ஏழைகளின் பசிப் பிணியைப் போக்க முதல்வர் அளித்த அருமையான திட்டம் ஒரு ருபாய் அரிசித் திட்டம். ஆம், ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா! ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா! ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா! மத்தியிலே கூட்டாச்சி மாநிலத்தில் சுயாட்சி ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா! இலங்கைத் தமிழகர்களுக்கு ஆதரவு ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா! மத்திய அரசுக்கு கடிதம் ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா! காவிரியில் தண்ணீர் பெற்றே தீருவோம் ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா! எடியூரப்பா எனது நண்பர் ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா! பெங்களூரில் திருவள்ளுவர் சிலை சென்னையில் சர்வஞர் சிலை ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா! காவிரிப் பிரச்சனை தீர்ந்தது ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா! மானங்கெட்ட தமிழர்கள் ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா! ஹொகனக்கல் கோவிந்தா ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா! அம்மையார் ஆட்சியிலே நடக்கலையா? ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா! தேர்தலா ? அத ஸ்பெக்ட்ரம் பாத்துக்கும் ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா! குடும்ப சமாதானம் ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா! எல்லாருக்கும் ஹல்வா ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா! மறவாதீர்கள் மறந்தும் இரவாதீர்கள்! ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா! ஆகவே, உதய சூரியன் சின்னத்திலே வாக்களித்து வெற்றி பெறச்செய்யுங்கள் ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா! வாங்க சார் வாங்க சார் ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா! ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா! அண்ணனுக்கு வழி விடுங்க ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா! ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா!........................

டிஸ்கி :          யார் மனதையும் புண்படுத்துவது என் நோக்கமல்ல, கடந்த சில நாட்களுக்கு முன்பு நடந்த இடைத் தேர்தல் பிரச்சாரக் கூட்டத்திலே ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபா! என்ற வார்த்தையை துணை முதல்வர் அவர்கள் சற்று அதிகமாகவே உபயோகித்தார். அதையும் சந்தையில் லேகியம் விற்பவர் பேசுவதும் ஒன்று போலவே எனக்குப் பட்டது. அதை இங்கே சொல்லி இருக்கிறேன் அவ்வளவே! இது முற்றிலும் நகைச்சுவைக்காக மட்டுமே! கழகக் கண்மணிகள் கண்ணில் பட்டால் ( படாது, இந்த அளவிற்க்கு மண்டையில ஏது நமக்கு ? ) மன்னிக்கவும்.